Nawet najbardziej wyszczekany człowiek znajduje się od czasu do czasu w takiej sytuacji, że nie ma nic światu do powiedzenia. Czasami przyczyna takiego stanu rzeczy jest bardzo prozaiczna - najzwyczajniej w świecie nie chce nam się z nikim rozmawiać i nic do nikogo mówić. Mamy po prostu ochotę pomilczeć i pobyć sam na sam ze swoimi myślami. Czasem nie mamy nic do powiedzenia, ponieważ wytoczone przez kogoś przeciwko nam argumenty same mówią za siebie i zupełnym bezsensem jest wówczas podejmowanie prób jakiejkolwiek polemiki. Nie będziemy przecież robić z siebie jeszcze większych idiotów, zatem potulnie przyznajemy rację i stwierdzamy, że w tej sytuacji to już nic do powiedzenia nie mamy. Nic do powiedzenia nie mamy również i wtedy, gdy ktoś chce wymusić na nas słowa, których wcale nie mamy ochoty wypowiadać. Uważając, że nic do powiedzenia nie mamy, wychodzimy zazwyczaj z założenia, że nasze zdanie i tak nikogo nie będzie interesowało, a zatem też zachowamy je wyłącznie dla siebie samych.